Vakantie 2016

De dag dat het allemaal moet gaan gebeuren; eindelijk gaan we Franca na 10 maanden weer ontmoeten. Deze keer niet via Skype, maar in levende lijve!

De wekker staat op 4 uur ingesteld, maar Sandra heeft slecht geslapen en is dus al wakker voordat de wekker een kans krijgt om zich te laten horen. De koffers hadden we de avond ervoor al ingepakt, dus na het douchen en aankleden waren we snel klaar. (O)pa Strien was zoals gewoonlijk perfect op tijd om ons weg te brengen. De rest van de familie stond er ook om ons uit te zwaaien.

Na aankomst op Schiphol moesten we aansluiten in een lange rij om te koffers af te geven. Na de douane formaliteiten konden we op zoek gaan naar de laatste cadeautjes voor Franca's gastouders. Tulpenbollen was de planning, maar dat ging helaas niet want het was te vroeg in het seizoen. Er lagen wel zakjes tulpenbollen, alleen zonder het voor Amerika benodigde certificaat. De bollen mochten daarom Amerika dus niet in. Als alternatief maar wat houten tulpen en een delfsblauw koeien-peper-en-zout stelletje gekocht. Hollandser kan toch bijna niet?!

Daarna konden we naar de gate om aan de vlucht te beginnen. Het zat allemaal mee en de eerste vlucht van de reis duurde korter dan gepland. Rond 11.00 uur lokale tijd kwamen we aan. Inmiddels gewend aan lange vluchten was dit een peuleschil.

In Newark (New York) aangekomen gingen we eerst met de 'airtrain' naar Terminal C, waar onze volgende vlucht vandaan zou vertrekken.

De zes uur overstaptijd gaat op zich redelijk snel voorbij. Voordat je door 'Immigration' en 'Customs' bent, ben je al weer een uur verder. Nadat we de vertrekhal hadden verkend, zijn we wat gaan eten. Bestellen en afrekenen kon je doen via de tablet die bij iedere zitplaats op tafel staat. Makkelijk en efficiēnt, maar wel ongezellig tafelen. Na de enorme berg patat (NOT) en de 'diēt coke' met gratis chloor-smaak hebben we rustig gezeten en onze vlucht afgewacht. En nu maar hopen dat onze koffers ook in Baltimore aankomen. Deze moesten we namelijk in Newark van de bagageband halen en daar ergens ook weer droppen. Niet bij een balie, maar gewoon bij een mannetje met een scanner die alle koffers in een rij bij elkaar zette. Heel vaag..... Afwachten dus. Altijd blij als je je koffer op de bagageband voorbij ziet komen!

Nou, dat laatste stukje had ik dus beter niet kunnen schrijven. Daarna begon het. Na een tijdje op stoelen te heben gehangen was het tijd geworden om ons iets op te gaan frissen. Toch wel lekker om een beetje fris en fruiting Franca te gaan ontmoeten. Ik ging eerst even naar de toilettten en dacht, ik zal even kijken of de gate soms al is geopend. Na op de borden te hebben gekeken, nog eens goed te hebben gekeken en nog eens heel goed te hebben gekeken, maar snel naar René toe gegaan. Op de borden stond namelijk dat de vlucht was GECANCELD! Wat, vlucht gecanceld?! René dacht weer dat het een van mijn leuke grapjes was haha, maar niets was minder waar. En nu, we waren anderhalf uur voor vertrek naar Baltimore, bijna bij Franca. Wij naar de incheck balie, ook daar was een hele consternatie. Echter dit ging over andere vluchten die allemaal overboekt waren. Toen maar verder gezocht naar een United balie. Gelijk daarna kregen we ook allebei een sms van de luchtvaartmaatschappij dat de vlucht inderdaad gecanceld was vanwege het slechte weer. Op Newark was het inderdaad niet best en op Baltimore zou het dan waarschijnlijk nog slechter zijn. Maar goed, wat konden we doen. Naast ons stond een meisje die zei dat je makkelijk met de trein kon. United betaalde die kosten dan. Na heel veel telefoontjes door United te hebben gepleegd bleek dat voor ons niet mogelijk te zijn omdat wij onze tickets uiteraard in Euro's hadden gekocht en die konden niet worden omgezet in Dollar kaartjes voor de trein. Andere optie was een vlucht later nemen. Die ging om 22.30 uur, alleen was er maar 50% kans dat we op die vlucht meekonden. Ook geen optie dus. Uiteindelijk moesten we zelf met United reservations bellen om te vragen of we de vlucht konden cancelen en daar geld voor terug konden krijgen. Dat moest per internet worden aangevraagd en zou 7 tot 10 werkdagen duren. Nou ja, dat zien we dan wel. Dus de vlucht maar helemaal laten cancelen en weer terug naar de balie om andere opties te proberen. Een vlucht de volgende dag ging om 08.45 uur, maar die was op dat moment ook al vol. De eerste echte mogelijkheid waar we zeker op konden was de volgende dag om 21.29 uur. Geen optie dus. Een dag te laat ..... De trein nemen bleek voor ons 150 dollar per persoon te zijn en dan moesten we ook nog zien uit te zoeken hoe we daar vandaan weer op het vliegveld van Baltimore kwamen om de auto op te halen. Dus ..... Uiteindelijk hebben we alles laten cancelen, nog wel even laten checken of de terugvlucht er nog goed in stond. Dat was het geval. We zouden nu proberen om op Newark al de auto op te halen, alleen zaten we dan met de dropoff kosten omdat we deze op de terugweg in Baltimore weer terug moeten brengen. Dat is dan maar zo. En de bagage, die moesten we ook nog zien te krijgen. Daar moesten we weer voor naar de bagageclaims. Daar werd al gelijk gezegd dat dit 2 tot 3 uur kon duren, dus werd ond geadviseerd om zonder koffers naar het hotel te gaan. Als we in het hotel waren gewoon bellen en dan afwachten wanneer de bagage bezorgd zou worden ;-).
Na een tijd zoeken en weer met de airtrain te zijn geweest kwamen we bij de autoverhuur. Daar hadden ze al vele vluchten gezien die gecanceld waren. Tssss, moeten ze op Schiphol eens doen, dan is heel Nederland in rep en roer. Maar goed, eindconclusie was dat het niet mogelijk was om onze reservering om te boeken. Alles stond vast en was betaald. Kortom, er zat niets anders op dan een auto voor een dag te huren en in Baltimore om te wisselen voor onze eigen auto en de dropoff kosten betalen. Kosten: 200 Dollar ...... en dan de benzine nog en de tol enz. ..... Maar goed, we gingen op pad! Maar 3 uur rijden. Tot overmaat van ramp werkt het automatische tol kastje wat we bij de auto gehuurd hadden niet te werken. Cash geld pinnen was nog niet gelukt, dus we hadden problemen met het betalen van de tol. Eén keer illegaal gereden (we moeten achteraf zelf betalen) en één keer werd er een pin apparaat voor ons gehaald zodat we met de credit card konden betalen. Daarna maar besloten om bij een snelweg rustplaats te pinnen. Gelukkig was dat gelukt zodat we de rest van de tol cash konden betalen.
Ondertussen is het hier 19.30 uur geworden. In Nederland 2.30 uur ;-(. Dus we halen toch wel 2 nachtjes door, pfffft. Onderweg hebben we Franca maar gebeld, omdat het wel heel laat zou gaan worden voordat we Franca en familie zouden gaan zien. We hadden besloten om het weerzien een dag uit te stellen :-(.
Om 22.30 uur komen we uiteindelijk in Baltimore aan. Maar eerst de auto nog voltanken anders zou er een volle tank worden verrekend. Dat blijkt hier ook een uitdaging. Niet gewoon tanken en afrekenen, maar je moet je postcode opgeven die bij je credit card hoort. Maar ja, een buitenlandse postcode word niet herkend, dus dat kan ook niet zomaar. Dan maar eerst een voorlopige creditcard betaling doen om de pomp vrij te geven, dan tanken en dan de definitieve betaling doen. Weer een hobbel genomen.
Toen naar het vliegveld om de auto om te wisselen. Daar de auto omgewisseld.
Het laatste stukje naar het hotel was een korte rit. Na inchecken meteen maar even voor de koffers gebeld. Die zouden niet bij het hotel worden afgeleverd, maar moeten we de volgende dag ophalen op het vliegveld in Baltimore. Hopen dat de koffers met de eerste vlucht van de volgende dag meekomen!
Beetje jammer dit allemaal, want het weerzien wordt zo wel heel anders dan gedacht. Jammer hoor..... En de claims, die gaan we wel doen als we internet hebben of als we thuis zijn. En dan blijft het spannend of en zo ja, wanneer komen de koffers.
Na een lekkere douche zijn we een korte nacht ingegaan ....
Welkom in Amerika, maar we blijven lachen!!!