Vakantie 2016

Vandaag zijn we rustig opgestaan. Aankleden en ontbijten en daarna konden we online inchecken. Echter we hadden ons vergist in de tijd. Je kon namelijk 24 uur van te voren inchecken en we dachten dat we al om 9.15 uur vlogen maar dat bleek pas om 10.45 uur te zijn. Daarom zijn we maar naar de Pate family gereden zodat we daar om 10.45 uur in konden checken. Met het inchecken zouden we namelijk pas echt zeker weten dat alles goed was gekomen met de tickets.
Bij de Pate family werden we al opgewacht door de 4 kinderen. Ze hadden alle 4 het oranje t-shirt/jurkje aan dat wij voor ze hadden meegenomen uit Nederland. Erg leuk om te zien. Ook Janet was druk aan het stofzuigen om het huis voor de gasten er netjes uit te laten zien.

Vanochtend konden René en Sandra een beetje uitslapen om daarna gebuik te maken van een heerlijk ontbijtje in het hotel. Daarna in de auto om Franca weer bij Emma thuis op te pikken. Wat een huis zeg! Mooi en heel groot, echt wel iets voor Franca. Die zou er zich zo in thuis voelen, haha. Emma's moeder was nu ook thuis, dus hebben we even kennis kunnen maken met haar.

Omdat we een lange autorit voor de boeg hadden, zijn we op tijd vertrokken. Een ontbijt en een soort van tussendoortje/lunch hebben we meteen maar bij de Dunkin' Donuts (vanaf nu afgekort tot DD) gekocht. TomTom gaf een rit van 6 uur en 50 minuten aan, maar dat zou vast wel langer gaan duren. De reis ging op zich voorspoedig, waarbij Franca onderweg met Emma nog een afspraak kon maken voor een laatste 'sleepover' voor komende nacht.

Nadat we gisteren de Amerikaanse kant van de watervallen bekeken hadden, stond voor vandaag de Canadese kant op de planning. Vanwege de vele geplande activiteiten moesten we uiteraard weer vroeg op. Na een snel ontbijtje bij de Starbucks onder in ons hotel gingen we op pad. Allereerst gingen we lopend naar de grens, via de 'Rainbow Bridge' van waaraf we al een prachtig uitzicht hadden op de watervallen. Aan het einde van de brug was de paspoortcontrole waar we makkelijk doorheen kwamen. We zijn toen meteen maar doorgelopen naar onze eerste activiteit van de dag; met de Hornblower boot naar de watervallen. Hier kregen we rode poncho's uitgedeeld en na even gewacht te hebben konden we aan boord. We stonden boven op het dek met uitzicht op de Amerikaanse watervallen. Langzaam voer de boot naar de hoefijzervormige Canadese watervallen. Erg mooi om het van zo dichtbij mee te maken. René heeft nu geen foto's gemaakt vanwege de nattigheid. Sandra heeft af en toe een foto kunnnen maken want soms werden we best wel nat. Dat was gelukkig steeds van korte duur omdat het prachtig mooi weer was.

Vanmorgen bijtijds ingepakt en vertrokken voor het laatste gedeelte van onze reis (hierna alleen nog de terugreis weer naar Maryland). Dit keer hoefden we maar 3,5 uur te rijden en zouden we uitkomen bij de Niagara Falls. Hier zouden we twee nachten verblijven. In het hotel in Ithaca zat er weer een lekker ontbijtbuffet bij het hotel, dus met goed gevulde buiken vertrokken we naar de Niagara Falls. Rond de middag kwamen we aan bij de Niagara Falls. Ons hotel stond in het Canadese gedeelte van de Niagara Falls en heette Sheraton on the Falls. Een prachtig hotel met uitzicht op de watervallen en een heerlijk zwembad waarvandaan je ook uitzicht had op de watervallen. Dit zou waarschijnlijk prachtig zijn. Na de tol te hebben betaald om de Rainbow Bridge over te mogen gaan kregen we te maken met de paspoortcontrole aan Canadese kant.

Vandaag stond er weer een erg lange rit op het programma; zes uur volgens TomTom. Daarom weer vroeg op om te kunnen genieten van een 'complimentary' ontbijtje in het hotel, gratis dus. Maar voor het zover is lazen we eerst nog een e-mail van United, want jawel onze vrienden hadden weer wat gestuurd. Er stond zoiets te lezen dat de refund was verwerkt. Wat hebben ze nu weer gedaan? Eerst maar eens kijken of we online de tickets nog konden inzien, want die waren de vorige keer weg. Pfft, dat lukte nog. Maar ja, wat bedoelden ze nu? Is het een bericht dat de refund is stopgezet? Is het een bericht dat er een refund van die ene vlucht was gedaan? Of hadden ze nu toch weer de hele resterende vlucht teruggeboekt?

Na nog een uurtje slaap te hebben gepakt toch ons maar snel vermand en de wekker bijtijds gezet om op pad te gaan naar Burlington. Dit zou wel 4 uur rijden zijn, maar wat we ondertussen wisten van het rijden in Amerika zou dit wel langer gaan duren. Maar eerst nog even via Skype (o)pa Strien gefeliciteerd met vaderdag. Voor de verandering ons ontbijt even bij Dunkin' Donuts gehaald ;-) en daarna snel op pad gegaan.

Gisterenavond waren we te moe om exact uit te zoeken hoe we naar Harvard in Cambridge en vervolgens naar het centrum van Boston zouden gaan, want dat stond er vandaag op het programma. Nadat we ons voor de dag hadden gereedgemaakt, zijn we naar de hotel receptie gegaan om daar te vragen hoe we het beste konden reizen. De man achter de receptie adviseerde ons om met de shuttlebus van het hotel naar het vliegveld te gaan om daar van de gratis "Silver Line" gebruik te maken om zo naar Harvard University te gaan. De rest zouden we per metro moeten doen en aan het einde van de dag moesten we dan weer op het vliegveld eindigen zodat de shuttlebus van het hotel ons weer op zou pikken. Zo gezegd, zo gedaan.

Vanmorgen vroeg vertrokken uit Cape Cod, Hyannis. Thuis hadden we al een Whale Watch excursie geboekt. Hiervoor moesten we ons om 10.30 uur melden in de haven. De excursie zou ongeveer 4 uur duren. Eerst hadden we ons gebruikelijke uitje naar de Dunkin' Donuts gedaan. Daar een lekker ontbijtje meegenomen en tegelijkertijd de lunch voor op de boot, we zouden namelijk pas om 15.00 uur terug zijn. Ons ontbijtje hebben we lekker bij de haven opgegeten, we waren ruim op tijd dus dat was lekker relaxed. Helaas vergaten we hier wel te cachen, maar gelukkig blijkt Boston ook in de staat Massachusetts te liggen dus we hadden nog een herkansing voor deze staat. Bij de haven kwamen er ineens ook twee schoolbussen met kinderen aan. Die zouden toch niet bij ons op de boot zitten? Maar helaas, dit bleek wel zo te zijn.... Maar de kapitein nam even het woord tot ons en zei dat ze dit altijd aan de kinderen aanbieden aan het einde van het schooljaar maar dat wij er geen last van mochten hebben. De kinderen moesten op het onderste dek blijven en voor de gewone toeristen was het tweede en derde dek gereserveerd. Goed geregeld dus!

Vandaag moesten we weer vroeg op omdat we New York gingen verlaten, maar niet voordat we wat souvenirs zouden scoren en nog een keer naar Central Park zouden gaan. We hadden gisteren avond al geregeld dat we de auto tot 12.00 uur bij het hotel mochten laten staan. Nadat we de koffers alvast in de achterbak hadden gedaan, zijn we met de metro naar China Town gereden waar we eerst een (Amerikaans) ontbijt naar binnen hebben gewerkt. Daarna gingen we op souvenirs jacht. Gelukkig slaagden we daar redelijk snel in, maar voor het laatste souvenir moesten we terug naar Rockefeller Center, dus weer met de metro en lopen. Pffft, we verkijken ons toch steeds weer op de afstanden en de tijd die we daarmee kwijt zijn. Snel het laatste souvenir gescoord en toen snel weer door naar Central Park.
Hier konden we nog één uur rondlopen voordat we terug moesten naar de auto. Dit keer hebben we een stukje van het noordelijke deel van het park gedaan, bij het grote meer. Helaas viel dit echter tegen; het zuidelijke deel waar we de vorige keer liepen is veel mooier. Ook de schildpadden vijver kunnen we niet zo snel vinden, dus ook daarvoor moeten we ooit nog eens terug?