Vakantie 2016

Nadat we gisteren de Amerikaanse kant van de watervallen bekeken hadden, stond voor vandaag de Canadese kant op de planning. Vanwege de vele geplande activiteiten moesten we uiteraard weer vroeg op. Na een snel ontbijtje bij de Starbucks onder in ons hotel gingen we op pad. Allereerst gingen we lopend naar de grens, via de 'Rainbow Bridge' van waaraf we al een prachtig uitzicht hadden op de watervallen. Aan het einde van de brug was de paspoortcontrole waar we makkelijk doorheen kwamen. We zijn toen meteen maar doorgelopen naar onze eerste activiteit van de dag; met de Hornblower boot naar de watervallen. Hier kregen we rode poncho's uitgedeeld en na even gewacht te hebben konden we aan boord. We stonden boven op het dek met uitzicht op de Amerikaanse watervallen. Langzaam voer de boot naar de hoefijzervormige Canadese watervallen. Erg mooi om het van zo dichtbij mee te maken. René heeft nu geen foto's gemaakt vanwege de nattigheid. Sandra heeft af en toe een foto kunnnen maken want soms werden we best wel nat. Dat was gelukkig steeds van korte duur omdat het prachtig mooi weer was.

Na de bootreis konden we via het Queen Victoria Park doorlopen naar onze volgende activiteit, de Niagara Falls Fury. Hier kregen we de blauwe poncho's aan om het ontstaan van de Niagara watervallen te bekijken. Allereerst een tekenfilm en daarna stapten we op een enigszins bewegend platform waar ook een film werd vertoond waarbij allerlei effecten bij kwamen, zoals sneeuwstorm en regen. Weer nat dus.
Daarna meteen door naar de 'Journey behind the Falls'. Na het aantrekken van de gele poncho's werden we met de lift een eindje naar beneden gebracht. Door een gangenstelsel kon je tot achter de watervallen komen. Op zich was daar niet veel aan omdat je alleen maar een muur van naar beneden stortend water zag, waar je niet doorheen kon kijken. Op het observatiedek hadden we echter wel een prachtig uitzicht op de waterval. Ook hier was sprake van een plaatselijke regenbui.
Vervolgens was het tijd om even te gaan lunchen. In Clifton Street, waar je je in een permanente kermis omgeving waant, hebben we een pizzapunt op en hebben we wat gedronken. We zijn maar snel weggegaan want dit was het toch niet voor ons (oudjes).
Met de WeGo bus waren we bij onze laatste activiteit van vandaag aangekomen, de Wild Water Walk. Een eindje stroomafwaarts ga je weer met een lift 70 meter naar beneden om daar langs de voorbijrazende stroomversnellingen te lopen. Dan zie je pas echt met wat voor een kracht het water zich een weg baant door de diepe kloof. Mooi en indrukwekkend om te zien. Eenmaal boven gekomen wilden we wachten totdat het vuurwerk zou worden afgestoken. Maar omdat het zonnetje zich niet veel meer liet zien en omdat we dan toch nog lang rond hadden moeten hangen, besloten we terug naar het hotel te gaan om daar wat uit te rusten.
We moesten weer over de Rainbow Bridge teruglopen naar de Amerikaanse kant. Na per persoon 50 cent tol te hebben betaald mochten we oversteken, op naar de paspoortcontrole aan Amerikaanse zijde. Dit keer een hele aardige Amerikaanse douanebeambte. We hadden een heel leuk gesprek wat heel informeel leek, maar waarbij hij wel precies de vragen stelde die hij wilde weten; we moesten bijvoorbeeld ieder voor zich een keer gezegd hebben uit welk land we kwamen, over Franca's visum, wat onze plannen waren, hoe lang we nog zouden blijven, hoe we weggingen, of we nog wat gekocht hadden in Canada, enz. Uiteraard slaagden we voor deze test en mochten we verder Amerika in, op naar ons hotel.
We hadden gisteren gezien dat het zwembad van het hotel gesloten was vanwege een ingrijpende verbouwing, maar Sandra kwam op het idee om bij de receptie na te vragen of er een alternatief was. Zo zagen we ons al in het zwembad van het Canadese Sheraton hotel liggen met uitzicht op het vuurwerk, haha. Zo gezegd, zo gedaan. De dames achter de balie keken elkaar na onze vraag heel geheimzinnig aan en een ging naar achteren om met haar manager te overleggen. De andere dame pakte een VIP kaartje uit de bak en begon te schrijven. We keken elkaar aan met een blik van 'wat is dit nu weer?'. Het bleek dat we ter compensatie een voucher kregen ter waarde van 70 dollar om in één van beide restaurants onder in het hotel te besteden. Onze keuze viel daarbij op TGI Friday's. Hier hebben we die avond dan ook extra lekker gegeten en gedonken. Daarna zijn we snel op weg gegaan naar het uitkijkpunt bij de Amerikaanse watervallen om van de vuurwerkshow te genieten die om 22.00 uur zou beginnen. Na dit (vrij korte) maar mooie vuurwerk zijn we teruggelopen om bij te komen van deze drukke 'laatste' vakantiedag.