Vakantie 2016

Vanmorgen vroeg vertrokken uit Cape Cod, Hyannis. Thuis hadden we al een Whale Watch excursie geboekt. Hiervoor moesten we ons om 10.30 uur melden in de haven. De excursie zou ongeveer 4 uur duren. Eerst hadden we ons gebruikelijke uitje naar de Dunkin' Donuts gedaan. Daar een lekker ontbijtje meegenomen en tegelijkertijd de lunch voor op de boot, we zouden namelijk pas om 15.00 uur terug zijn. Ons ontbijtje hebben we lekker bij de haven opgegeten, we waren ruim op tijd dus dat was lekker relaxed. Helaas vergaten we hier wel te cachen, maar gelukkig blijkt Boston ook in de staat Massachusetts te liggen dus we hadden nog een herkansing voor deze staat. Bij de haven kwamen er ineens ook twee schoolbussen met kinderen aan. Die zouden toch niet bij ons op de boot zitten? Maar helaas, dit bleek wel zo te zijn.... Maar de kapitein nam even het woord tot ons en zei dat ze dit altijd aan de kinderen aanbieden aan het einde van het schooljaar maar dat wij er geen last van mochten hebben. De kinderen moesten op het onderste dek blijven en voor de gewone toeristen was het tweede en derde dek gereserveerd. Goed geregeld dus!

Om 11.00 uur vetrokken we met de mooie boot. Best een luxe boot en we zaten heerlijk op het dek. De kapitein vertelde van alles over de omgeving en de walvissen. Eenmaal op wat open zee ging het gas erop en vloog de boot door het water. Nu merkte je goed dat je warme kleding mee moest nemen, dit was inderdaad wel 10 graden verschil. Na een uurtje varen begon de boot wat langzamer te varen en was het wachten op de walvissen. Dit was niet echt wachten want al snel waren ze rondom de boot te zien. De kapitein vertelde van alles, waar ze overal te zien waren enz. Wat voor soorten hij zag, mannetjes, vrouwtjes, vrouwtjes met kalven. Voor ons niet te zien, ze leken allemaal op ekaar. Maar wel machtig mooi om te zien, wat een grote beesten. Als je wat luchtbelletjes in het water zag dan wist je dat daar een walvis onder moest zitten en ja hoor, als snel kwam hij dan even boven. Erg leuk. Na anderhalf uur daar in de buurt te hebben rondgevaren en heel veel walvissen te hebben gezien, gelukkig, gingen we weer terug naar de haven.
Ondertusen was het 15.00 uur geworden en moesten we als een speer naar Boston. Dit was nog ongeveer 2 uur rijden en om 19.10 uur hadden we een baseball wedstrijd van de Boston Red Sox geboekt. Daarvoor konden we dan nog mooi inchecken bij het hotel en daarna naar het stadion. Het was echter vrij druk op de weg en van het hotel naar het stadion bleek ook nog een half uur rijden te zijn. Daarom besloten we om het hotel maar op te bellen en eerst naar de wedstrijd te gaan en laat in te checken in het hotel. Achteraf een goede zet want andersom hadden we nooit gered. Franca keek ondertussen op haar mobiel waar we het beste konden parkeren voor de wedstrijd. Wij, als naïeve hollanders dachten gewoon vlakbij het stadion te kunnen parkeren. Tuurlijk. De parkeerkosten naast het stadion waren echter iets van 50 dollar. Niet normaal dus. Dan maar een parkeerplaats verder weg want dit was toch wel een beetje erg veel. Uiteindelijk konden we parkeren een eindje het centrum in voor 10 dollar, als je kaartjes voor de wedstrijd had. Dit was beter dus. Het was hiervandaan nog wel een half uur lopen maar dat was goed te doen. Ondertussen was het al na zessen geworden, dus we hadden de tijd hard nodig. Onderweg naar het stadion toe even een snelle wrap in een supermarkt gekocht en die onderweg al lopend opgegeten. We hadden geen idee hoe streng de veiligheidseisen hier waren dus rugzakken en camera durfden we niet mee te nemen. In de buurt van het stadion was het een drukte van mensen. Snel de juiste ingang opgezocht en door de beveiligingscheck. Dit viel mee, tassen mochten toch mee naar binnen en ook zelfs flesjes water mochten gewoon mee. Dat is in Nederland wel anders. We hebben in het hele stadion maar een enkele politieagent gezien. Ook geen hekken tussen tribunes of naar het veld. Het is voor iedereen een sociaal uitje met familie en vrienden. Hier kan het dus wel. Ook als de thuisclub verliest geen onvertogen woord en iedereen gaat gewoon naar huis of duikt de kroeg in.

Maar goed, we zochten onze plaatsen op en keken onze ogen uit hoe alles er aan toe ging. Allereerst werd er natuurlijk het volkslied gezongen en werden alle spelers en scheidsrechters genoemd. Toen de wedstrijd eenmaal begon, was nog lang niet iedereen binnen. Sommigen kwamen zelfs pas een uur na het begin van de wedstrijd binnen. Men was tijdens de wedstrijd ook van alles en nog wat aan het doen en keek amper naar de wedstrijd zelf. Men was druk met de telefoon, met kletsen of met het bestellen van eten en drinken want elke halve minuut kwam er wel weer zo'n verkoper langs met wat lekkers. Limonade, cola, hotdogs, popcorn, ijs, noem maar op.
Gedurende de wedstrijd kregen we meer inzicht in de regels van de wedstrijd. En daarnaast kreeg René nog uitleg over het spel van een Amerikaan die naast hem zat. Erg leuk om te zien allemaal. Ook het stadion zelf was bijzonder; Fenway Park is namelijk het oudste baseball stadion van Amerika. Ondanks dat baseball een vrij trage en passieve sport is, was het wel erg leuk om te zien en om mee te maken. De Boston Red Socks verloren de wedstrijd tegen de Seattle Mariners met 8-4. Helaas. Hier hebben ze dus 3 uur over gedaan, dit is ook de gemiddelde tijd van een baseball wedstrijd! Het blijkt echter dat de beide teams drie dagen achter elkaar deze week tegen elkaar uitkomen. Waarom men dat zo doet is ons nog steeds onduidelijk.
Nadat we zijn teruggelopen naar onze auto, gingen we naar ons hotel. Na het incheken zijn we allemaal erg moe en zijn snel gaan slapen.