Vakantie 2016

Gisterenavond waren we te moe om exact uit te zoeken hoe we naar Harvard in Cambridge en vervolgens naar het centrum van Boston zouden gaan, want dat stond er vandaag op het programma. Nadat we ons voor de dag hadden gereedgemaakt, zijn we naar de hotel receptie gegaan om daar te vragen hoe we het beste konden reizen. De man achter de receptie adviseerde ons om met de shuttlebus van het hotel naar het vliegveld te gaan om daar van de gratis "Silver Line" gebruik te maken om zo naar Harvard University te gaan. De rest zouden we per metro moeten doen en aan het einde van de dag moesten we dan weer op het vliegveld eindigen zodat de shuttlebus van het hotel ons weer op zou pikken. Zo gezegd, zo gedaan.

We werden op het vliegveld afgezet en moesten eerst met een pendelbus naar de aankomsthal gaan. Nadat we weer bij Dunkin' Donuts ons ontbijt hadden gekocht, konden we overstappen op de gratis "Silver Line". Deze bus schakelde onderweg over van brandstofmotor naar electrische motor om vervolgens ondergronds te gaan richting een metro station. Daar moesten we dan na het nuttigen van ons ontbijt weer overstappen op een echte metro om naar Harvard te kunnen gaan. Op de Harvard Square hebben we een rondwandeling gemaakt waarbij er al veel nieuwe studenten voor summerschool aankwamen. Erg mooi om al die oude gebouwen te zien. Ook heeft Franca hier haar Harvard sweater gescoord!
Vervolgens zijn we met de metro naar het centrum van Boston gereden om daar de zogenaamde "Freedom Trail" te lopen. Vanuit het centrum vertrekt een route, die gemarkeerd wordt door een rode bakstenen lijn, door Boston langs allerlei belangrijke historische gebouwen. Deze route van 4 mijl eindigt aan de overkant van het water waar de USS Constitution ligt. Onderweg hebben we op de markt lekkere kersen gekocht en die heerlijk op een bankje in een park opgegeten. Na het lopen van de trail waren we het aardig zat geworden maar er moest wel nog gecached worden. Dus even een eenvoudig te vinden cache in de omgeving opgezocht. Deze cache hadden we gelukkig snel gevonden. Daarna hebben we nog wat gegeten in een sportcafé en daarna snel naar het hotel om bij te komen. Het was ondertussen nog lekker bijtijds. Een uur of zeven waren we in het hotel dus dat was fijn na al die vermoeiende dagen.
Het relaxen was echter van korte duur. Sandra had namelijk een e-mail ontvangen van United Airlines betreffende de claim die we hadden gedaan. Zoals we eigenlijk al hadden verwacht kregen we niets terug van de gecancelde vlucht en ook niet van de extra gemaakte kosten. Het slechte weer is overmacht en dan wordt er niets uitgekeerd. En oh ja, ze hadden ook nog even de rest van de vlucht gecancelled. WAT?!?!?! Wat is dit nu weer? Hoe komen ze daar nu weer bij! Wat een ellende, dat zou betekenen dat we nu dus geen terugvlucht meer zouden hebben. HELP!!! STRESS!!!
Meteen maar met Franca's Amerikaanse telefoon gaan bellen met een telefoonnummer wat we toevallig nog op een briefje hadden staan toen we bij aankomst op Newark stonden toen de ellende begon. De dame vertelde ons dat inderdaad de terugvlucht was gecancelled en dat de ticketkosten werden terugbetaald aan Cheaptickets. Er was volgens haar niets meer aan te doen en we moesten maar nieuwe tickets kopen. Wat? Wie had daar dan opdracht voor gegeven? Voordat ze antwoord kon geven werd de verbinding verbroken. Nog meer stress! We zouden dus waarschijnlijk niet met Franca mee terug kunnen vliegen en nieuwe (dure) tickets moeten kopen. Meteen teruggebeld. Nu kregen we een jongeman aan de lijn die de situatie gelukkig direct begreep en ging informeren. Omdat het een internationale vlucht betrof moest hij ons doorverbinden met een andere helpdesk. Als dat maar goed ging.
Ik kreeg gelukkig een dame aan de lijn die inmiddels op de hoogte was. Ze ging proberen om de in gang gezette refund terug te draaien. Ze moest met andere afdelingen overleggen en dat zou wel even duren. Wachten dus en hopen dat de verbinding niet verbroken zou worden. Het wachten leek eeuwen te duren, waarbij René het kruis uit zijn broek heeft gebeden! Uiteindelijk het verlossende woord; de refund kon nog net op tijd worden stopgezet. Onze oude tickets op dezelfde vlucht konden dus nog worden teruggezet, maar dat kon United zelf niet doen. Dat moest gebeuren door Cheaptickets. Pfffft.
Na dat telefoongesprek gelijk Cheaptickets geprobeerd te bellen maar die beginnen pas zondag om tien uur in de ochtend Nederlandse tijd, dus vier uur in de ochtend Amerikaanse tijd. We konden geen noodnummer van Cheaptickets vinden. Toen de wekker maar op vier uur gezet en een onrustige nacht in.
Om vier uur ging de wekker, dus alle papieren er weer bij en bellen met Cheaptickets. We kregen een vriendelijke dame aan de lijn waar we het hele verhaal weer aan kwijt konden. Ze vond het ook allemaal vreemd lopen. United had de tickets zelf ook gewoon terug kunnen zetten. Maar goed, ze zou het gaan regelen. Om half vijf komt er een e-mail met nieuwe tickets voor dezelfde vluchten. Gelukkig!
Na nog heel even een slaapje gedaan te hebben konden we nog even onze oude stoelen naast Franca vastzetten, dus dat is ook weer opgelost. Kan het nu eens normaal vakantie blijven?